مقالات

توانبخشی بعد از جراحی منیسک

توانبخشی بعد از جراحی منیسک

جراحی منیسک یکی از روش‌های مؤثر برای درمان پارگی منیسک در زانو است. این جراحی به‌ویژه برای بیمارانی که دچار پارگی‌های کوچک و محدود در منیسک هستند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. اما بعد از جراحی، مهم‌ترین نکته‌ای که بیمار باید در نظر داشته باشد، پیگیری برنامه توانبخشی و تمرینات مخصوص است تا بتواند به سرعت و به‌طور مؤثر به فعالیت‌های روزمره خود بازگردد.

آغاز روند درمان: استفاده از بریس و کنترل تورم

در جراحی‌های ترمیم منیسک، اگر پارگی منیسک محدود و بدون آسیب به لیگامان‌ها باشد، معمولاً از یک بریس لولا دار استفاده می‌شود. این بریس به حفظ و حمایت از زانو کمک کرده و به ترمیم هرچه سریع‌تر بافت آسیب‌دیده منیسک می‌پردازد.

کنترل تورم زانو یکی از اولین گام‌ها در روند بهبودی است. برای این منظور، پزشک به بیمار توصیه می‌کند که زانو را بالا قرار دهد و از باندهای فشاری برای کاهش تورم استفاده کند. این اقدامات به کاهش التهاب و تسریع در بهبود کمک می‌کند.

تمرینات آغازین بعد از جراحی

یک روز پس از عمل، تمرینات درمانی به طور رسمی آغاز می‌شود. اولین تمرینات شامل تمرینات استاتیک برای تقویت عضله کوآدریسپس (عضله چهارسر ران) و بالا آوردن اندام تحتانی است. این تمرینات برای کمک به کنترل قدرت و حرکت زانو بسیار مهم هستند. با تقویت عضلات اندام تحتانی، بیمار به تدریج قادر خواهد بود به انجام فعالیت‌های سبک از همان ابتدا بعد از جراحی بپردازد.

گام‌های بعدی در توانبخشی: از خم شدن زانو تا تمرینات پیشرفته

در طول سه هفته اول پس از جراحی، بیمار باید به تدریج زانو را تا نود درجه خم کند. این حرکت به حفظ دامنه حرکتی و کاهش سفتی مفصل کمک می‌کند. علاوه بر این، تمرینات تقویتی پیشرفته برای عضله کوآدریسپس باید در برنامه توانبخشی گنجانده شود. این تمرینات به تدریج به بیمار کمک می‌کند تا قدرت عضلات خود را بازسازی کرده و توانایی حرکت طبیعی زانو را به‌دست آورد.

همچنین تمرینات متحرک‌سازی پاتلا (زیرکشکک)، تحریک حس عمقی و تمرینات تحملی (مانند دوچرخه ثابت و شنا) باید بخشی از روند درمانی باشد. این تمرینات به حفظ حرکت و انعطاف‌پذیری زانو کمک کرده و از ایجاد سفتی در مفصل جلوگیری می‌کنند.

توانبخشی بعد از جراحی منیسک

مدت زمان بهبودی و بازگشت به فعالیت‌ها

در بیشتر بیماران، پس از شش هفته از جراحی، بیمار قادر خواهد بود مانند گذشته به راه رفتن بپردازد. اما اگر پارگی منیسک وسیع‌تر باشد، بهبودی کامل ممکن است نیاز به چهار تا شش هفته درمان بیشتر داشته باشد. در چنین شرایطی، بیمار ممکن است تا سه ماه بعد از جراحی همچنان نیاز به ادامه برنامه توانبخشی داشته باشد. پس از این مدت، فرد می‌تواند به تدریج بدون نیاز به عصا راه برود و فعالیت‌های سبک را از سر بگیرد.

جراحی منیسک در موارد پارگی غیرقابل ترمیم

در برخی موارد، پارگی منیسک به قدری وسیع است که نمی‌توان آن را ترمیم کرد. در این مواقع، جراحی به‌منظور برداشتن بخش‌های پاره شده یا حتی برداشتن کامل منیسک انجام می‌شود. پس از چنین جراحی‌هایی، بیمار باید تمرینات توانبخشی بعد از جراحی منیسک را از همان روزهای اول آغاز کند، اما تا سه ماه بعد از جراحی اجازه بازگشت به ورزش‌های سنگین داده نمی‌شود. همچنین بازگشت به فعالیت‌های روزمره باید به‌طور تدریجی و با رعایت محدودیت‌های لازم انجام شود.

نتیجه‌گیری

توانبخشی بعد از جراحی منیسک نقش بسیار مهمی در بازگشت بیمار به فعالیت‌های روزمره و پیشگیری از آسیب‌های مجدد دارد. با پیگیری تمرینات تخصصی و انجام فیزیوتراپی طبق نظر پزشک، می‌توان به نتایج بسیار خوبی رسید و از دردهای ناشی از پارگی منیسک جلوگیری کرد. مهم‌ترین نکته در این فرآیند، همکاری بیمار با تیم درمانی و رعایت دستورات توانبخشی است تا از بروز مشکلات و عوارض احتمالی جلوگیری شود.