درمان پارگی منیسک در فاز حاد

در تمام انواع پارگی منیسک، درمان محافظتی اولین اقدام است که شامل استراحت، کاهش فعالیت، سرما درمانی با یخ و استفاده از داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) می‌شود.

در فاز حاد، انجام برنامه فیزیوتراپی با توجه به سن، سطح فعالیت فرد، نوع و شدت آسیب، و مدت زمان علائم، می‌تواند به کاهش مایع مفصلی، جلوگیری از تحلیل عضلات، از بین بردن ناراحتی و افزایش دامنه حرکات کمک کند و همچنین حس عمقی مفصل را حفظ نماید.

پارگی‌هایی که کمتر از 1 سانتی‌متر طول دارند و در ناحیه عروقی حاشیه منیسک قرار دارند و از نوع پارگی طولی هستند، ممکن است بدون نیاز به جراحی و تنها با درمان محافظتی بهبود یابند.

نکته مهم:

گریدبندی آسیب‌های منیسک بر اساس MRI معیاری برای تصمیم‌گیری در مورد جراحی نیست و معیار اصلی علائم بالینی و مشکلات بیمار است.